ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΚΕΙΠ & ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
Ακρωτήριο Κέιπ Πόιντ και Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, Εξηγημένα
Δύο ακρωτήρια, δύο φάροι, ένα τελεφερίκ που πήρε το όνομά του από ένα πλοίο-φάντασμα και ένας επίμονος μύθος — τι ισχύει πραγματικά για το δραματικό νότιο άκρο της χερσονήσου.
Δείτε τις εκδρομές στη Χερσόνησο του Ακρωτηρίου στο GetYourGuide ↗Δύο ακρωτήρια σε ένα καταφύγιο
Το Κέιπ Πόιντ και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας είναι δύο ξεχωριστά σημεία που απέχουν λίγα λεπτά οδικώς μεταξύ τους στο νοτιοδυτικό άκρο της Χερσονήσου του Κέιπ, και τα δύο εντός του τμήματος του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας του Εθνικού Πάρκου Table Mountain. Το Κέιπ Πόιντ είναι το βραχώδες ακρωτήριο με τους φάρους και το τελεφερίκ· το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας είναι η ευρύτερη χερσόνησος στα δυτικά του, μια πιο άγρια έκταση με γκρεμούς και πλαγιές καλυμμένες με φύνοβο που κατηφορίζουν προς τον Ατλαντικό. Πολλοί επισκέπτες χρησιμοποιούν τα δύο ονόματα εναλλακτικά, αλλά πρόκειται για δύο διαφορετικά σημεία θέας εντός του ίδιου καταφυγίου, και μια αξιόλογη επίσκεψη περιλαμβάνει και τα δύο, αντί να περιοριστεί στο πιο πολυσύχναστο πάρκινγκ του Κέιπ Πόιντ.
Ο μύθος: δεν είναι το νοτιότερο σημείο, ούτε εκεί που συναντιούνται οι ωκεανοί
Το Κέιπ Πόιντ συχνά αποκαλείται το νοτιότερο άκρο της Αφρικής ή το σημείο όπου συναντώνται ο Ατλαντικός και ο Ινδικός Ωκεανός — τίποτα από τα δύο δεν είναι ακριβές. Αυτή η διάκριση ανήκει στο Αγκούλιας, αρκετά νοτιοανατολικότερα, το πραγματικό νοτιότερο σημείο της ηπείρου και την επιστημονικά αναγνωρισμένη γραμμή συνάντησης του θερμού ρεύματος Αγκούλιας και του ψυχρού ρεύματος Μπενγκέλα. Η σύγχυση χρονολογείται αιώνες πίσω, στους πρώτους Ευρωπαίους ναυτικούς που υπέθεσαν ότι οι δραματικοί βράχοι της χερσονήσου σηματοδοτούσαν το τέλος της ηπείρου. Το Κέιπ Πόιντ παραμένει εντυπωσιακό και εξακολουθεί να είναι το σημείο όπου δύο ακτογραμμές συγκλίνουν ορατά — απλώς δεν κατέχει το γεωγραφικό ρεκόρ που μερικοί ταξιδιωτικοί οδηγοί ισχυρίζονται.
Δύο φάροι, ένας αιώνας διαφορά
Ο παλιός φάρος, που χτίστηκε το 1860 κοντά στην κορυφή του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας, ήταν τόσο συχνά τυλιγμένος σε χαμηλά σύννεφα που τα διερχόμενα πλοία εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα από κάτω του, γι' αυτό και κατασκευάστηκε ένας δεύτερος φάρος χαμηλότερα, στο Dias Point, το 1919, πιο κοντά στο επίπεδο της θάλασσας και μακριά από τη γραμμή της ομίχλης. Ο παλαιότερος φάρος στέκεται ακόμη και είναι προσβάσιμος με τα πόδια ή με τελεφερίκ· ο νεότερος απαιτεί μια μεγαλύτερη, πιο απότομη πεζοπορία κατά μήκος ενός σηματοδοτημένου μονοπατιού. Και οι δύο παραμένουν λειτουργικοί ναυτιλιακοί σταθμοί, και η διαδρομή μεταξύ τους — με τον Ατλαντικό να απλώνεται από τη μία πλευρά — είναι από τις καλύτερες σύντομες πεζοπορίες του καταφυγίου.
Τα δύο φάροι του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας
| Ξενάγηση χωρίς αναμονή στην ουρά | Παλιός φάρος | Νέος φάρος (Άκρο Ντιάς) |
|---|---|---|
| Κατασκευάστηκε | 1860 | 1919 |
| Πρόσβαση | Σύντομος περίπατος ή τελεφερίκ | Μια μεγαλύτερη βόλτα σε ένα σηματοδοτημένο μονοπάτι |
| Γιατί υπάρχει | Πρωτότυπο πλοηγικό φως | Χτισμένο χαμηλότερα για να μένει μακριά από σύννεφα και ομίχλη |
Το Τελεφερίκ του Ιπτάμενου Ολλανδού
Ένας τελεφερίκ σιδηρόδρομος, που πήρε το όνομά του από το θρυλικό στοιχειωμένο πλοίο που λέγεται ότι στοιχειώνει αυτά τα νερά, εκτελεί δρομολόγια μεταξύ του χώρου στάθμευσης στο Cape Point και του παλιού φάρου από το 1996, γλιτώνοντας τους επισκέπτες από την απότομη ανάβαση κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο της Νότιας Αφρικής. Τα βαγονάκια αναχωρούν κάθε λίγα λεπτά και η διαδρομή διαρκεί μόλις δύο λεπτά ανά κατεύθυνση, αν και είναι εξίσου συνηθισμένο να ανεβαίνεις με τα πόδια και να κατεβαίνεις με το τελεφερίκ, ή το αντίστροφο. Ο θρύλος από τον οποίο πήρε το όνομά του αναφέρεται σε ένα ολλανδικό πλοίο καταδικασμένο να πλέει για πάντα στα νερά του Cape μετά το ναυάγιό του εκεί κοντά τον 17ο αιώνα — μία από τις πολλές ιστορίες για στοιχειωμένα πλοία που συνδέονται με αυτό το τμήμα της ακτής.
Φυνμπός κάτω από τα πόδια
Οι πλαγιές γύρω από το Cape Point και το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας καλύπτονται από fynbos, τη θαμνώδη βλάστηση με τα λεπτά φύλλα που απαντάται αποκλειστικά στη Χλωριδική Περιοχή του Ακρωτηρίου στη Νότια Αφρική — τη μικρότερη και πυκνότερη σε είδη από τα έξι φυτικά βασίλεια του κόσμου, με χιλιάδες είδη στριμωγμένα σε ένα λεπτό τμήμα της έκτασης της χώρας. Πρωτεύουν τα protea, τα ερείκη και τα καλαμοειδή restios, πολλά από τα οποία δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη Γη, ενώ το καταφύγιο εντάσσεται στις Προστατευόμενες Περιοχές της Χλωριδικής Περιοχής του Ακρωτηρίου, οι οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο της UNESCO. Από μακριά μοιάζει με χαμηλή, άγρια βλάστηση, αλλά ανταμείβει όποιον την κοιτάξει πιο προσεκτικά — την άνοιξη συνήθως ανθίζει πιο έντονα.
Άνεμος, καιρός και τα σημεία θέας
Ο καιρός στο Ακρωτήριο μπορεί να αλλάξει γρήγορα σε αυτό το εκτεθειμένο άκρο, και ο άνεμος είναι το χαρακτηριστικό που ορίζει μια επίσκεψη — ο νοτιοανατολικός άνεμος που οι κάτοικοι του Κέιπ Τάουν αποκαλούν «Γιατρός του Ακρωτηρίου» μπορεί να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να κάνει τα μονοπάτια στα βράχια δυσάρεστα ακόμα και σε ηλιόλουστη μέρα. Τα μονοπάτια και οι πλατφόρμες θέασης είναι περιφραγμένα, αλλά βρίσκονται πάνω από πραγματικά γκρεμιά, οπότε τα ανθεκτικά παπούτσια και ένα αντιανεμικό στρώμα έχουν μεγαλύτερη σημασία εδώ από σχεδόν οπουδήποτε αλλού στη χερσόνησο. Τις καθαρές μέρες η θέα φτάνει πίσω κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού και απέναντι από τον Κόλπο False Bay· τις συννεφιασμένες, το σύννεφο πάνω από το οποίο χτίστηκε ο παλιός φάρος μπορεί να πλησιάσει γρήγορα.
Δεν είστε σίγουροι ποια περιοδεία στη Χερσόνησο του Ακρωτηρίου να διαλέξετε, ή αν προτιμάτε μικρή ομάδα ή ιδιωτική;
Αφήστε το email σας και περίπου πότε ταξιδεύετε — θα σας στείλουμε μια σύντομη σύνοψη με το ποιες περιοδείες καλύπτουν το Chapman's Peak, το Cape Point και τους πιγκουίνους χωρίς βιασύνη, τις επιλογές μικρής ομάδας έναντι ιδιωτικής, και τα καλύτερα πρόσθετα, όπως οι περιοχές κρασιού ή ένα σκάφος για το Seal Island.