CAPE POINT & CAPE OF GOOD HOPE
Το Cape Point και το Cape of Good Hope, εξηγούνται
Δύο ακρωτήρια, δύο φάροι, ένα funicular που πήρε το όνομά του από ένα φάντασμα πλοίο και ένας πεισματάρης μύθος — τι ισχύει πραγματικά για το εντυπωσιακό νότιο άκρο της χερσονήσου.
Δείτε εκδρομές στη Χερσόνησο του Κέιπ στο GetYourGuide ↗Δύο ακρωτήρια σε ένα καταφύγιο
Το Cape Point και το Cape of Good Hope είναι δύο ξεχωριστά σημεία, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο, στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου του Cape, και τα δύο εντός του τμήματος Cape of Good Hope του Table Mountain National Park. Το Cape Point είναι το βραχώδες ακρωτήριο με τους φάρους και το funicular· το Cape of Good Hope είναι το ευρύτερο ακρωτήριο στα δυτικά του, μια πιο άγρια έκταση από βράχια και πλαγιές καλυμμένες με fynbos που κατεβαίνουν στον Ατλαντικό. Πολλοί επισκέπτες χρησιμοποιούν τα ονόματα εναλλάξιμα, αλλά πρόκειται για δύο διακριτά σημεία θέασης μέσα στο ίδιο καταφύγιο, και μια επίσκεψη που αξίζει περιλαμβάνει και τα δύο, όχι μόνο το πιο πολυσύχναστο πάρκινγκ του Cape Point.
Ο μύθος: δεν είναι το νοτιότερο σημείο, ούτε εκεί που συναντιούνται οι ωκεανοί
Το Ακρωτήριο Πόιντ συχνά αποκαλείται το νοτιότερο άκρο της Αφρικής ή το σημείο όπου συναντώνται ο Ατλαντικός και ο Ινδικός Ωκεανός — καμία από τις δύο περιγραφές δεν είναι ακριβής. Αυτή η διάκριση ανήκει στο Ακρωτήριο Αγκούλιας, πολύ πιο νοτιοανατολικά, το πραγματικό νοτιότερο σημείο της ηπείρου και η πιο επιστημονικά αναγνωρισμένη γραμμή συνάντησης του θερμού ρεύματος Αγκούλιας και του ψυχρού ρεύματος Μπενγκέλα. Η σύγχυση χρονολογείται αιώνες πίσω, στους πρώτους Ευρωπαίους ναυτικούς που υπέθεσαν ότι οι εντυπωσιακοί βράχοι της χερσονήσου σηματοδοτούσαν το τέλος της ηπείρου. Το Ακρωτήριο Πόιντ παραμένει εντυπωσιακό και εξακολουθεί να είναι το σημείο όπου δύο ακτογραμμές συγκλίνουν ορατά — απλώς δεν κατέχει το γεωγραφικό ρεκόρ που μερικοί δημοφιλείς ταξιδιωτικοί οδηγοί ισχυρίζονται.
Δύο φάροι, ένας αιώνας απόσταση
Ο παλιός φάρος, που χτίστηκε το 1860 κοντά στην κορυφή του Ακρωτηρίου Πόιντ, τυλιγόταν τόσο συχνά σε χαμηλά σύννεφα ώστε τα διερχόμενα πλοία εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα κάτω από αυτόν, γι' αυτό ένας δεύτερος φάρος χτίστηκε χαμηλότερα στο Ντίας Πόιντ το 1919, πιο κοντά στο επίπεδο της θάλασσας και έξω από τη ζώνη της ομίχλης. Ο παλαιότερος φάρος στέκει ακόμη και είναι προσβάσιμος με τα πόδια ή με τελεφερίκ· ο νεότερος απαιτεί μεγαλύτερη, πιο απότομη πεζοπορία σε σηματοδοτημένο μονοπάτι. Και οι δύο παραμένουν λειτουργικά ναυτιλιακά ορόσημα, και η διαδρομή μεταξύ τους — με τον Ατλαντικό να απλώνεται κάτω από τη μία πλευρά — είναι μία από τις καλύτερες σύντομες πεζοπορίες του καταφυγίου.
Οι δύο φάροι του Ακρωτηρίου Πόιντ
| Παλιός φάρος | Νέος φάρος (Ντίας Πόιντ) | |
|---|---|---|
| Έτος κατασκευής | 1860 | 1919 |
| Πρόσβαση | Σύντομη πεζοπορία ή τελεφερίκ | Μεγαλύτερη πεζοπορία σε σηματοδοτημένο μονοπάτι |
| Γιατί υπάρχει | Αυθεντικός φάρος πλοήγησης | Χτισμένο χαμηλότερα για να μένει μακριά από σύννεφα και ομίχλη |
Το Τελεφερίκ του Ιπτάμενου Ολλανδού
Ένας τελεφερίκ, που πήρε το όνομά του από το θρυλικό φάντασμα πλοίο που λέγεται ότι στοιχειώνει αυτά τα νερά, λειτουργεί μεταξύ του πάρκινγκ του Cape Point και του παλιού φάρου από το 1996, γλιτώνοντας τους επισκέπτες από την απότομη ανάβαση στη ζέστη του καλοκαιριού της Νότιας Αφρικής. Τα βαγόνια αναχωρούν κάθε λίγα λεπτά και η διαδρομή διαρκεί μόνο δύο λεπτά προς κάθε κατεύθυνση, αν και είναι εξίσου συνηθισμένο να ανεβεί κανείς με τα πόδια και να κατέβει με το τελεφερίκ, ή το αντίστροφο. Ο θρύλος από τον οποίο πήρε το όνομά του αφηγείται την ιστορία ενός ολλανδικού πλοίου που ήταν καταδικασμένο να πλέει για πάντα στα νερά του Ακρωτηρίου αφού ναυάγησε κάπου εκεί κοντά τον 17ο αιώνα — μία από τις πολλές ιστορίες φάντασμα πλοίων που συνδέονται με αυτή την ακτογραμμή.
Φίνμπος κάτω από τα πόδια σας
Οι πλαγιές γύρω από το Cape Point και το Cape of Good Hope καλύπτονται από fynbos, τον λεπτόφυλλο θαμνότοπο που είναι μοναδικός στην Cape Floristic Region της Νότιας Αφρικής — το μικρότερο και πυκνότερο από τα έξι φυτικά βασίλεια του κόσμου, με χιλιάδες είδη συγκεντρωμένα σε μια λωρίδα της χώρας. Πρωτεΐες, ερείκες και καλαμόμορφα restios κυριαρχούν, πολλά από τα οποία δεν απαντώνται πουθενά αλλού στη Γη, και το καταφύγιο βρίσκεται εντός των Προστατευόμενων Περιοχών της Cape Floral Region που περιλαμβάνονται στον κατάλογο της UNESCO. Από μακριά μοιάζει με θάμνους, αλλά ανταμείβει μια πιο προσεκτική ματιά — η άνοιξη συνήθως φέρνει την πιο πλούσια ανθοφορία.
Άνεμος, καιρός και τα σημεία θέας
Ο καιρός στο Ακρωτήριο μπορεί να αλλάξει γρήγορα σε αυτό το εκτεθειμένο άκρο, και ο άνεμος είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας επίσκεψης — ο νοτιοανατολικός που οι κάτοικοι του Κέιπ Τάουν αποκαλούν «Γιατρός του Ακρωτηρίου» μπορεί να είναι αρκετά ισχυρός ώστε να κάνει τα μονοπάτια στα βράχια δυσάρεστα ακόμη και μια ηλιόλουστη μέρα. Τα μονοπάτια και τα σημεία θέασης είναι περιφραγμένα αλλά βρίσκονται πάνω από πραγματικούς γκρεμούς, οπότε τα ανθεκτικά παπούτσια και ένα αντιανεμικό στρώμα έχουν μεγαλύτερη σημασία εδώ από ό,τι σχεδόν οπουδήποτε αλλού στη χερσόνησο. Τις καθαρές μέρες η θέα απλώνεται πίσω προς την ακτογραμμή του Ατλαντικού και πέρα προς τον Κόλπο Φολς· τις συννεφιασμένες, τα σύννεφα πάνω από τα οποία χτίστηκε ο παλιός φάρος μπορούν να κυλήσουν μέσα γρήγορα.