CHAPMAN'S PEAK DRIVE
Chapman's Peak Drive: de weg, de tol, het uitzicht
Een tegen de kliffen geplakte weg die een eeuw geleden met de hand werd uitgehouwen en vandaag nog steeds soms wordt afgesloten door steenslag — de geschiedenis en geologie achter het meest gefotografeerde stukje van het schiereiland.
Bekijk tours naar het Kaapse Schiereiland op GetYourGuide ↗Uitgehouwen in de klifwand
Chapman's Peak Drive werd tussen 1915 en 1922 met springstof en de hand uitgehouwen in de bijna verticale kliffen tussen Hout Bay en Noordhoek, in opdracht van de eerste administrateur van de Kaapprovincie als zowel een schilderachtige route als een technisch statement. Destijds gold het als een huzarenstukje: een wegrichel in het gesteente kappen waar er geen bestond, en de weg werd meteen onthaald als een van de meest spectaculaire autoritten van het land. Meer dan een eeuw later volgt de weg nog altijd dezelfde kliflijn, met bijna over de hele lengte de zee die aan één kant wegvalt.
Ongeveer negen kilometer, en tol
De rit zelf beslaat ongeveer negen kilometer tussen de twee plaatsen — een korte afstand die veel langer duurt dan de kaart doet vermoeden, zodra je de haarspeldbochten, de uitwijkplaatsen en de bijna-onmogelijkheid om niet te stoppen voor foto's meerekent. In december 2003 werd het een tolweg, na een langdurige sluiting voor veiligheidsverbeteringen — de tol financiert het doorlopende onderhoud dat een klifweg die zo blootgesteld is vereist, inclusief netten en monitoring op steenslag. Het is een kort stuk om te rijden, maar een van de meest memorabele van het schiereiland, en de meeste tours bouwen stops in bij de gemarkeerde uitzichtpunten.
Een geschiedenis van steenslag en afsluitingen
De grootste kwetsbaarheid van de weg is de klif erboven: steenslag en puinstromen hebben Chapman's Peak Drive in de loop der decennia meer dan eens afgesloten, waaronder een langdurige sluiting vanaf 2000 terwijl vanghekken en veiligheidsbarrières werden herbouwd. De weg kan ook tijdelijk dichtgaan na zware regen of bij harde wind, want los gesteente en afstromend water vormen een reëel risico op een weg die zo blootgesteld is. Op een gemiddelde dag is hij zelden dicht, maar gegarandeerd elke dag open is hij ook niet — de lokale kennis van een touroperator over de actuele omstandigheden is hier echt nuttig, meer dan op het grootste deel van de route.
Hout Bay aan de ene kant
Aan de noordkant komt de weg uit in Hout Bay, een werkende vissershaven die een toeristische stop werd, met op de achtergrond de opvallende klif die bekendstaat als de Sentinel. Kraampjes met verse vis, een bedrijvige kade en boottochten naar de kolonie Kaapse pelsrobben op Duiker Island zijn de gebruikelijke trekpleisters, en het is een natuurlijke plek om even te pauzeren voor of na de klifweg. De baai zelf voelt vaak rustiger en beschutter dan de blootgestelde weg erboven — een contrast dat haar een goede afsluiting maakt in plaats van slechts een doorgangspunt op de route.
De geologie in de rotswand
De kliffen waarin Chapman's Peak Drive is uitgehouwen, vertonen zichtbaar verschillende rotslagen — Kaaps graniet aan de basis, bedekt door Tafelbergzandsteen hogerop, een grens die geologen dateren op tientallen miljoenen jaren verschil. Die gelaagde structuur is mede de reden waarom de weg gevoelig is voor steenslag: de zandsteen breekt af in platen waar hij ongelijkmatig op het oudere graniet eronder rust. Het is gemakkelijk te missen terwijl je gefocust bent op het uitzicht op zee, maar de klifwand zelf, in doorsnede, vertelt een zeer lang geologisch verhaal.
Waar je echt moet stoppen
De weg heeft verschillende aangegeven parkeerhavens die breed genoeg zijn om veilig in te rijden, en die zijn het waard om te gebruiken in plaats van te proberen te fotograferen vanuit een rijdende auto op blinde bochten. Het zuidelijke traject richting Noordhoek geeft doorgaans de wijdste panoramische uitzichten terug langs de kust, terwijl plekken dichter bij Hout Bay de Sentinel-klif mooi inlijsten. Ochtendlicht is vaak het helderst, voordat in de middag bewolking of nevel kan opbouwen boven de Atlantische kant van het schiereiland — iets om af te wegen als een tour enige flexibiliteit heeft in welke richting de lus wordt gereden.